blank

Veel mensen zijn de afgelopen periode, waarin ze meer thuis waren en een minder druk sociaal leven hadden, tot nieuwe inzichten gekomen over de druk in hun leven. Ik hoorde van velen dat “het toch eigenlijk wel lekker is zo, niet meer zo druk en gehaast!” Of “deze periode is wel echt een eye opener geweest, hierna ga ik mijn leven echt anders inrichten!” We zijn de intelligente lockdown nog niet goed en wel voorbij en ik zie de meesten alweer vliegen, rennen en jagen. En dan met name de sociale verplichtingen die men zichzelf oplegt.

Ik kwam de titel van dit blog onlangs voor het eerst tegen in het afscheidsinterview met Marc de Hond. Prachtig vond ik het! Het deed mij gelijk denken aan mijn klanten, waarvan een groot deel niet weet waar ze tijd vandaan moeten halen, waar er te weinig uren in een dag zitten om ‘alles geregeld te krijgen’. Maar wat moeten we nu echt ‘geregeld’ krijgen? Hoelang wil je proberen om dagen aan je leven toe te voegen om alles te doen waarvan jij vindt dat je dat moet doen? Wanneer ga je eens echt kwalitatief leven aan je dagen toevoegen en eens stilstaan bij alles wat je allemaal wel al hebt bereikt en zorg je dat je er ook daadwerkelijk van geniet?

Ik sprak hierover met Monique Blezer, Verpleegkundig Specialist Palliatieve Zorg, en toen kwam ik er pas achter dat de zin “leven aan de dagen toevoegen, geen dagen aan het leven” nog iets zwaarder beladen wordt als je het betrekt op palliatieve zorg. Het zijn de klassieke woorden van Britse verpleegkundige en arts Cicely Saunders.

Het heeft mij ook veel rust gebracht, het niet elk moment volgeboekt hebben en steeds op mijn vrije dag van alles moeten. En ik word notabene dagelijks met de neus op de feiten geduwd. Voor anderen is het vaak nog veel verder af. Ik zeg wel eens tegen de mensen: we zeggen altijd “later als ik groot ben… ‘dan ga ik dit of dat doen’, maar dan sta je opeens voor een voldongen feit dat later niet meer verdergaat dan bijvoorbeeld volgende maand of zelfs volgende week. Dan moet je je plannen herzien en plannen voor 30 jaar krijg je niet in 3 weken gepropt. En ook blijken sommige zaken lang zo belangrijk niet. Op vakantie naar het einde van de wereld is prachtig en geeft mooie herinneringen en het is heerlijk als je het gedaan hebt, maar als je het niet gedaan hebt is dat niet zo belangrijk als het feit dat je mensen hebt die je omringen en van je houden. Dat je denkt: hoe gelukkig ben ik dat ik deze mensen om me heen mag hebben.

De zin van het leven is de zin om te leven!

Sta stil en geniet. Drink water, eet gezond voedsel, mediteer, beweeg, ga de natuur in. Dát zijn de dingen die écht moeten! De juiste balans vinden tussen dit, werk en ander verplichtingen is vaak waar de uitdaging in zit. De afgelopen tijd heb je wellicht al eens goed kunnen reflecteren over deze zaken, maar dacht je dat het wel vanzelf zou gaan, als de economie weer op volle toeren draait. Helaas is het dan toch te vaak zo dat zonder goed plan men terugvalt in oude gewoontes. Een goed plan begint bij het stellen van de juiste prioriteiten. Heel simpel gezegd is het niets anders dan bezig zijn met zaken die belangrijk zijn. En toch is het ook simpeler gezegd dan gedaan, want hoe bepaal je nu de juiste prioriteiten? Dat is per persoon verschillend. Het gaat terug naar de basis. Dat waar jij echt gelukkig van wordt en dat waar jij jouw balans in kunt vinden én behouden. En vraag jezelf nu echt eens oprecht af: leef jij om te werken? Of werk jij om te leven? Het leven moet geleefd worden, maar dat betekent niet dat jij geleefd moet worden (door je propvolle agenda). 😉